Կարևորը՝ ըստ Դավիթ Սամվելյանի

— Ասում եք, որ մարդիկ գիրք ընտրում են ըստ վերնագրի, իսկ դա իրենից ենթադրում է, որ հեղինակը պետք է պատասխանատվություն կրի և չհիասթափեցնի ընթերցողին: Շատ վերնագրեր, պարզապես, կարող են մոլորեցնել ընթերցողին, բայց կան ուղղորդող շատ բաներ, որոնք կարող են օգնել հասկանալ բովանդակությունը: Մարդկանց վերնագրով չես կարող խաբել:

— Իսկ ինչո՞վ է տարբերվում այս գիրքը Ձեր նախորդ գրքերից:

— Նախորդներից տարբերվում է նրանով, որ այստեղ չկան հավելվածներ՝ բանաստեղծություններով: Գրքի հիմնական մասը կազմում են պատմվածքները: Իսկ էսսեները բավականին տարբերվում են մնացածներից. ավելի սյուժետային են:

— Մենք գիտենք, որ երբեմն գրողները որոշ դժվարություններ են ունենում գիրքը գրելիս: Իսկ ինչպիսի՞ դժվարություններ եք ունեցել Դուք՝ «հակաՔԱՂԱՔական»-ը գրելու ընթացքում:

— Ընդամենը դժվարությունների այսպիսի մի դրվագ կարող եմ հիշել. ես մի պատմվածքի վրա կանգ էի առել և առաջ գնալ չէր ստացվում: Հերոսը կար, սյուժեն կար, բայց մոտավորապես երկու ամիս ստեղծագործել ընդհանրապես չէր ստացվում: Եվ, երկու ամիս հետո որոշեցի ամբողջովին փոխել պատմվածքի կառուցվածքն ու այդ հերոսին գլխավոր դերից հանել և ընդամենը մի փոքրիկ հատված, այպես ասած, նվիրել նրան: Եվ միայն հետո իմացա, որ այդ հերոսի իրական կերպարը շատ ողբերգական մահով մահացել էր:

— Ի՞նչ սպասումներ ունեք գրքից: Ի՞նչ եք կարծում՝ կունենա այն նույն հաջողությունը, ինչպես և նախորդները:

— Իրականում ստեղծագործողը պետք է նման բաների մասին չմտածի, բայց յուրաքանչյուր գրող իրեն լավ է զգում, երբ այն, ինչ ինքը ցանկանում է փոխանցել գրքի միջոցով, հասնում է շատ մարդկանց: Այսինքն, ոչ թե սպասում պետք է ունենալ նման պարագայում, այլ՝  հույս: Հուսով եմ, որ այս գիրքը ևս կգտնի իր ընթերցողին:

Զառա ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ